dinsdag, oktober 17, 2017

Hier vindt u allerlei artikelen waarin over Doodstil geschreven is en die verschenen zijn in nieuwsbladen vanaf 2010 tot heden

  • De Eemsbode 04 januari 2011

  • Dagblad van het Noorden 29 oktober 2012

    'Doodmoe van de stilte in Doodstil?

    ACHTERGROND
    DAG VAN DE STILTE

    - Dag van de Stilte in Doodstil

    Door Jon van Schildt
    Doodstil Dag van de Stilte. Over- volle parkeerplaatsen in de bos- sen. Want mooi herfstweer. Wan- delen. Met het hele gezin, al dan niet onder aanvoering van een heuse stiltecoach. Je ziet het voor je: "Casper, kom hier! Kom hierrrr! Sorry, hoor. Rothond." Of: "Ik wil een ijs-jeee. Gaan we nu een ijs-jeee eten?" Gezellig, zo’n Dag van de Stilte. Maar hoe zou het in Doodstil zijn? "Hier is het altijd
    stil," zegt een man, die langs het Boterdiep zijn honden uitlaat.
    Doodstil, kruispunt bij een brug over het Boterdiep in Noord-Groningen. Doede’s til (de brug van Doede) is de meest waar- schijnlijke uitleg. Maar Doodstil gewoon als ’doodstil’ is natuurlijk veel leuker. En stil is het er.

     Het is niet zo dat je er een speld kunt horen vallen. De ploeg trekt diepe sporen in de klei. Het sonore geluid van de kloeke tractor ebt telkens weg om daarna weer dichtbij te komen. De een- den bij de Hoijkingaheerd kwaken dat het een aard heeft. Etenstijd. Voor de dieren of straks voor het baasje? En er rijden geregeld auto’s door het dorp.
     "We dachten dat het rustiger zou worden met de nieuwe rondweg", verzucht een man. Hij krijgt de mol in zijn tuin niet te pakken. Het dier werkt ondergronds. In stilte. Een
    clubje wielrenners trotseert de koude wind en passeert nagenoeg geruisloos. Twee katten op stroop- tocht, maar onhoorbaar. De onfrisse sloot stinkt, maar maakt geen kabaal. De dorre bladeren in de hoge populieren knisperen, maar zijn geen herrieschoppers.
     In Doodstil is het altijd stil, niet alleen deze zondag. Misschien wor- den de mensen een beetje moe van lieden die met eigen oren de stilte willen horen. Doodmoe.

  • Dagblad van het Noorden 18 januari 2013


    Behalve dat het dorp er idyllisch bijligt, is Doodstil ook een leefbare gemeenschap. Foto: Jan Zeeman

    Doodstil bewijst: ook zonder school kan dorp leven

     

    INTERVIEW
    HANSMAARTEN BOLLE

    Scheidende voorzitter Maren- land: Bespaar dorpen afkalving scholen

    Door Koos Bijlsma

    Bedum Het dorpje Doodstil is volgens de in Bedum woonach- tige scheidende bestuursvoor- zitter Hansmaarten Bolle (66) van de openbare onderwijsorgani- satie Marenland het bewijs dat een dorp ook zonder school leefbaar kan zijn. "Voorzieningen ontbreken in Doodstil. Er is geen winkel en ook geen school. Toch vormen de circa honderd mensen die hier wonen, een plezierige leefgemeenschap. Daar zorgen de mensen die er wonen met elkaar voor."
       Bolle komt tot deze constate- ring naar aanleiding van de discussie die al jarenlang wordt gevoerd om grotere scholen te vormen. In zijn ogen is dit in een krimpgebied als Noord-Groningen onvermijdelijk. "Een derde deel van het huidige aantal leerlingen raken we de komende vijf jaar kwijt. Scholen worden alsmaar kleiner met als gevolg dat de ene na de andere school in kleinere dorpen omvalt. Als bestuur moet je ieder jaar weer een leraar wegsturen. Ouders krijgen hier zo genoeg van dat er een moment komt dat ze hun kinderen overplaatsen naar een school in een naburig groter dorp. En ouders die werken in de stad doen hun kinderen hier naar school. ’t Is voor hen een kleine moeite om hun kinderen ’s mor- gens in de auto mee te nemen." Een dergelijk afkalvingsproces doet scholen geen goed. Omdat een school in principe voor dertig tot veertig jaar wordt gebouwd, is het daarom beter scholen in kleinere dorpen samen te voe- gen. De optelsom van leerlingen van de openbare én christelijke school maakt dat er voldoende kinderen zijn om in ieder dorp in ieder geval één school open te houden. De overkoepelende schoolbesturen zijn druk bezig in dit verband het goede voorbeeld te geven. Bolle gaf zelf zijn steun aan de besprekingen die zijn organisatie Marenland en de christelijke tegenhanger Noord- kwartier zijn begonnen om te komen tot een fusie. Hoewel hier veel bij komt kijken – behalve de schoolbesturen moeten ook de aangesloten gemeenten zich hierover uitspreken – verwacht de scheidende bestuurder van Marenland dat dit proces in de loop van dit jaar tot een goed einde kan worden gebracht.
      Wirdum en Garrelsweer zijn volgens Bolle het voorbeeld van dorpsgemeenschappen die op voorbeeldige wijze het initiatief in eigen hand namen. Dorpsbelang- en drongen er vorig jaar zelf bij de schoolbesturen op aan om de openbare en christelijke school in de twee kernen samen te voegen. Per 1 augustus 2012 kwam de fusie tot stand. De ervaringen met deze spiksplinter- nieuwe samenwerkingsschool in de provincie zijn tot nu toe positief.


    Hansmaarten Bolle


    Maar Bolle wil niet verhelen dat met name in de gemeente Loppersum- Oost een jaar tevoren hevig verzet rees tegen de opschaling die de beide schoolbesturen voorstaan. Hij toont begrip voor de manier waarop ouders in dit gebied opkwamen voor de eigen school in hun dorp. "Eerst verdwijnt de bakker. Daarna sluit de supermarkt. Als vervolgens ook de school nog dichtgaat bekruipt ouders het gevoel dat het hart uit hun dorpsgemeenschap wegvalt."    Toch laat hij er geen misverstand over bestaan: Een scholenorgani- satie heeft primair de taak om te zorgen voor kwalitatief goed onderwijs. "Kinderen van 0 tot 12 jaar worden aan onze verantwoorde- lijkheid toevertrouwd. Die moeten op hun twaalfde met stevige pootjes in de samenleving staan.Daar hebben we onze handen vol aan."Overigens vindt Bolle dat het bestuur van Marenland met de ouders in Loppersum-Oost wel beter had moeten communiceren. "Terecht kwamen de ouders in het geweer.De school is niet van bestuurders maar van de ouders. Wij hebben te lang gewacht met het onderbouwen van de noodzaak met inhoudelijke argumenten."    Bolle stond twaalf jaar geleden aan de wieg van Marenland die de bestuurstaken in het openbaar onderwijs toentertijd overnam van de gemeenten Bedum, Loppersum, Ten Boer en Appingedam. Een paar jaar later volgde Delfzijl. Het op afstand zetten van gemeenten in het openbaar onderwijs is achteraf een goede zaak gebleken, zegt hij. "We hadden vorig jaar nog slechts één zwakke school en zeer zwakke scholen al helemaal niet meer. Onder onze organisatie vallen inmiddels 28 scholen. Die schaal- vergroting is de doelmatigheid ten goede gekomen, waarmee de kwaliteit is gediend." Maar nadelen ziet hij ook: "Als scholenorganisatie werken wij in vijf gemeenten. De afstand van gemeenten en burgers is vergroot."Gemeentelijke herindeling is in zijn ogen op den duur dan ook onvermijdelijk. "Ik zou niet weten waarom van de gemeen- ten in Noord-Groningen, niet één gemeente kan worden gemaakt."

     

    @ koos.bijlsma @dvhn.nl

     

    Met een conferentie neemt Hansmaarten Bolle vanmiddag in de Plaats Mellema in Huizinge afscheid. Behalve hijzelf treden socioloog Dirk Jan Gardeniers en emeritus-hoogleraar Jan van de Craats (vanaf half drie) deze middag op als inleiders over uiteenlopende onderwerpen.