woensdag, december 13, 2017

Hier vindt u allerlei artikelen waarin over Doodstil geschreven is en die verschenen zijn in nieuwsbladen vanaf 2005 tot 2010

  • Dagblad van het Noorden 1 april 2005

  • Dagblad van het Noorden 4 april 2005

  • Dagblad van het Noorden 5 april 2005

  • Dagblad van het Noorden 5 april 2005

    Doodstil is een goeie hechte gemeenschap geworden

    Doodstil is niet stil en niet
    saai, zo vertellen de inwo-
    ners van het dorpje dat bo-
    venaan staat in de verkie-
    zing van de mooiste plaats-
    naam "We missen Doods-
    til zeggen oud-inwoners.

    Door Marijke Brouwer

    Doodstil - Ze vinden er aflei-
    ding. De tuin, de nieuwe
    hond Josca, de rust. Reint
    Voorthuis (49) woont met zijn
    vader in Doodstil, op het
    kruispunt , in de fraaie wo-
    ning Barmerhoek. Zijn zus
    Riekje (46) is tijdelijk aanwe-
    zig in het ouderlijk huis dat in
    1916 door hun overgrootva-
    der Smedema is gebouwd.
    Zij zijn geboren en getogen
    in Doodstil, het gehucht tus-
    sen Zandeweer en Uithuizen,
    dat vorige week als één van de
    populairste plaatsnamen van
    Nederland uit de bus is geko-
    men. Dat vinden broer en zus
    Voorthuis hartstikke leuk.
     Vroeger zeiden ze altijd
    dat ze uit Zandeweer kwa-
    men.   Doodstil   bestond
    wel, maar had geen plaats-
    naambord. Ze gingen in
    Uithuizen naar school en
    waren verder veel thuis, waar
    ze de ruimte hadden en waar
    de buurvrouw van schuin te-
    genover goud waard was.
    "Tante Frouwke Boersema
    heette ze. Zij was als een

    tweede moeder", zegt Riekje.
      Ze vertellen dat oud inwo-
    ner Roelf Meinardi bijna alles
    over Doodstil weet. Hij woont
    sinds een jaar met zijn vrouw
    in verzorgingstehuis Hunsingo-
    heerd in Uithuizen. Dat bevalt
    prima, maar wat missen ze
    Doodstil. "Ik ben er tot mijn
    65ste boer geweest.   Door
    buurtvereniging   Doodstil
    Springlevend, die sinds een
    jaar of vijftien bestaat, is het
    een goeie, hechte gemeen-
    schap geworden". vertelt Mei-
    nardi (83).
     Van die buurtvereniging
    zijn alle 45 huishoudens van
    Doodstil lid, vertelt secretaris
    Anita Vermue. Zij vindt het
    mooi dat Doodstil aan kop ligt
    in de verkiezing van mooiste
    plaatsnaam. En doodstil is het
    er zeker niet. "Langs ons huis
    loopt een wandelroute en die
    is behoorlijk druk. Wat wij
    vanuit de keuken ook vaak
    zien is dat mensen op de foto
    gaan bij het plaatsnaambord."

    - VERKIEZING

      Doodstil is samen met 's-Herto-
      genbosch, Muggenbeet en Wa-
      terlandkerkje het vaakst ge-
      noemd als mooie plaatsnaam,
      een verkiezing opgezet door de
      journalist Ben Schattenberg. De
      gehele maand april kan een ieder
      zijn stem op één van deze vier
      plaatsen uitbrengen via de web-
      site www.mooieplaatsnaam.tk

  • Dagblad van het Noorden 9 april 2005

  • Dagblad van het Noorden 13 april 2005

  • Dagblad van het Noorden 18 april 2005

  • Dagblad van het Noorden 18 april 2005

  • Dagblad van het Noorden 3 mei 2005

  • Dagblad van het Noorden 7 mei 2005

  • Dagblad van het Noorden 18 mei 2005

    Doodstil viert intiem mooiste-plaatsnaam-feestje

    Doodstil verwierf eeuwige
    roem door de verkiezing
    De mooiste plaatsnaam van
    Nederland te winnen. Eeu-
    wige roem is prachtig,
    maar een tastbaar feestje is
    nooit weg. Dat komt er-
    aan.

    Door Marijke Brouwer

    Doodstil - Duizenden Neder-
    landers waren het erover
    eens; het dorpje Doodstil had
    van alle dorpen en steden de
    leukste, grappigste, koddig-
    ste, kortom de mooiste naam.
    Dat bleek uit de verkiezing De
    mooiste plaatsnaam van Neder-
    land die in april werd gehou-
    den
      Doodstil verdient als win-
    naar van deze wedstrijd eeu-
    wige roem. Het dorpje haalde
    vele kranten en ook de lande-
    lijke tv-journaals pakten er-
    mee uit. Ben Schattenberg
    (29) uit Weert, Initiatiefne-
    mer van de verkiezing, wil
    het niet bij de eer alleen laten.
    Momenteel is er een oor-
    konde voor het dorpje in de
    maak dat hij op 25 mei over-
    handigt aan voorzitter Geert

     

    Kaap van buurtvereniging
    Doodstil Springlenvend. Schat-
    tenberg maakt die dag kennis
    met het dorp dat hij, onbe-
    doeld, op de kaart zette.
      Het blijft niet bij de oor-
    konde alleen. Doodstil, hoe
    klein ook, vier plaats-
    naamborden. Die krijgen alle
    vier een onderbord waarop te
    lezen valt dat Doodstil de
    mooiste plaatsnaam van Ne-
    derland is. Na de onthulling
    daarvan klinken de glazen.


    Stil

    Vervolgens wordt Doodstil
    weer stil en intiem. De plaat-
    selijke jeugd laat ballonnen
    op, waarna er in de tuin van
    de familie Knol een barbecue
    is. Aangeboden door de ge-
    meente, maar bestemd voor
    de dorpelingen onder elkaar.
    Zoals het hoort in Doodstil


    - FEESTJE

    Het mooiste-plaatsnaam-feestje
    in Doodstil begint 25 mei om
    16.00 uur. Het officiële gedeelte
    vindt plaats bij de brug, waar ook
    de ballonnen de lucht in gaan. De
    barbecue vindt plaats in de tuin
    van de familie Knol.

  • Dagblad van het Noorden 2 juli 2005

  • Dagblad van het Noorden 26 mei 2005


    foto: Jelte Oosterhuis

    Wethouder Rein Eisinga onthult het bord waarop    
               
    staat dat Doodstil de mooiste plaatsnaam van Nederland is.

    Doodstil gaat hand in hand met Schellebelle

    Door Marijke Brouwer

    DOODSTIL - Het zijn van die
    eenmalige gebeurtenissen.
    Zoals een eindexamenfeestje
    dat voor iemand persoonlijk
    kan zijn, zo is het mooiste-
    plaatsnaam-feestje dat voor
    de ruim honderd inwoners
    van Doodstil. Gisteren vier-
    den zij dat Doodstil is verko_
    zen tot mooiste plaatsnaam
    van Nederland.
      De vlaggen hangen uit, heel
    Doodstil lijkt in bloei te staan
    en minstens 98 procent van
    de bevolking is uitgelopen
    naar het erf van de familie
    Knol, bij de brug. Daar staat
    een drankje klaar en initia-
    tiefnemer van de internet-
    wedstrijd 'Mooiste plaats-
    naam' Ben Schattenberg (29)
    is er ook. Hij biecht op nog
    nooit zo noordelijk in Gronin-
    gen te zijn geweest. De Lim-
    burger biecht ook op dat hij
    dacht dat Groningers een
    stug volkje zijn. Dat idee is hij
    sinds gisteren kwijt. Hij
    spreekt, een tikje verbaasd,
    over een warm en vriendelijk
    onthaal. Totaal niet stug.
      Schattenberg feliciteert
    Doodstil, Doodstil bedankt
    Schattenberg. Voorzitter
    Geert Kaap van buurtvereni-
    ging Doodstil Springlevend is
    trots, wethouder Rein Eisinga
    niet minder. Hij rept zelfs van
    een ontmoeting tussen Dood-


    stil en Schellebelle.
      Schellebelle? Dat is geen
    sprookje, dat is een plaatsje
    vlakbij Gent met de mooiste
    plaatsnaam van Vlaanderen.
    Inwoners van Doodstil zien
    die ontmoeting met de Bel-
    gen wel zitten en hopen dat
    het geen onderonsje wordt op
    bestuurlijk niveau.
      Schattenberg ziet het
    feestje en geroezemoes stra-
    lend aan. Kort geleden is hij
    ook al in Schellebelle ge-
    weest. Ook daar kon hij reke-
    nen op een warm onthaal.
    Bleef het in Schellebelle
    bij een sticker waarop vermeld
    staat dat het dorp de titel
    mooiste plaatsnaam van
    Vlaanderen heeft behaald. In
    Doodstil heeft de gemeente
    groots uitgepakt.
      Onder alle vier plaatsnaam-
    borden van Doodstil is een
    groot bord aangebracht
    waarop de titel te lezen valt.
    "O jee, roofgoed", merkt oud-
    Doodstilster Roelf Meinardi
    (83) op. De plaatsnaambor-
    den van Doodstil zijn geliefd
    en dat zal met de onderbor-
    den niet anders zijn.
      Het maakt voor even niets
    uit. De kinderen van Doodstil
    laten ballonnen op, het glas
    wordt geheven en de barbe-
    cue gaat aan. Een uniek
    feestje.

  • Dagblad van het Noorden, 17 juli 2006,

  • Ommelander Courant 25 januari 2007

    Veetransporteur KNOL stopt ermee

    DOODSTIL - ,,Als we een zoon hadden gehad, waren we er vast en zeker mee doorgegaan." Tamme Knol (sinds gisteren 69) en zijn echtgenote Hennie hebben echter vier dochters op de wereld gezet en die hebben zich niet gemeld voor een voortzetting van de bedrijfs- voering. Per 15 januari heeft de familie Knol het transport- bedrijf inclusief vrachtwagens en de twee personeelsleden, onder wie broer Bonne, overgedaan aan De Boertrans uit Witmarsum. Daarmee komt een eind aan de historie van een veetransportbedrijf dat in 1927 begon als de firma Compaan & Knol. Tamme Knol kwam in 1964 bij vader Piet in het bedrijf en heeft dat dus tot 2007 volgehouden. In al die jaren is er veel veranderd. Uiteinde- lijk is het er door de MKZ-crisis niet beter van geworden, zo concludeert het echtpaar Knol.


    door Peter Fokker

    In 1927 besloten de heren Knol en Compaan een bodedienst op te zetten tussen Zandeweer en Groningen. Ze vervoerden van alles. Zo namen ze groente van de plaatselijke veiling mee naar Groningen en ook gingen er wel eens koeien mee. Vervolgens werd de auto schoongespoten en werden op het bodenterrein in Groningen pakjes ingeladen die mee terug moesten. Tamme Knol: ,,In die tijd had Zandeweer nog tien winkels, een smederij, diverse schilders maar ook drie bakkers. Dat is allemaal verleden tijd."
    Na de oorlog besloot vader Piet voor zichzelf te beginnen als veetransporteur. Tamme Knol ging van- af zijn zestiende met pa mee. Toen hij van de Ambachtsschool kwam, ging hij aanvankelijk aan de slag bij smid Beukema. ,,Ik moest dan het smidsvuur aan de loop maken en de paardenpoten vasthouden als de smid aan de slag ging met hoefijzers. Paardenbenen? Nou, die dikke Belgen hadden echt wel poten hoor", lacht de Doodstilster. Nadat hij zijn rijbewijs had gehaald, kwam hij bij pa in de zaak. ,,Achteraf had ik beter een vak kunnen leren, dan had ik het een stuk gemakkelijker gehad dan nu. Het is een pens vol werk geweest, dat kan ik je verzekeren." De winter van 1979 staat velen in het geheugen gegrift, ook in dat van Tamme Knol. Hij was die nacht met varkens op pad geweest naar de bekende varkenskoopman Renze de Vries, die later beroemd en berucht zou worden vanwege de zwartgeld-affaire bij FC Groningen. De varkens waren afgeleverd, maar de vrachtwagen had een kapotte spiegel en dus besloot de veerijder op de terugweg even bij Bats in Bedum langste gaan. Daar keken ze al stomverbaasd dat er nog iemand met dat weer op pad was. Uiteindelijk werd er nog een redelijk begaanbare route gevonden maar die hield in Onderdendam plotseling op. ,,We konden niet meer over de sneeuw heen kijken en hebben de auto met de sleutels erin laten staan en zijn lopend verder gegaan. Via Stitswerd en een korte tussenstop in Rottum, waar de warme melk de kou wat verjoeg, werd via het Boterdiep koers gezet naar huis waar ze blauw van de kou arriveerden. Hennie Knol: ,,Ik stond naar buiten te kijken en zei nog ,daar lopen met dit noodweer nog twee man rond'. Dat bleken Tamme en Bonne te zijn."
    Tamme Knol besloot niet er op zijn 65e al mee te stoppen. ,,We hebben nog een nieuwe auto gekocht en zijn doorgegaan. Het is gewoon mooi werk. Het is echter wel erg veranderd door alle regels en dingen die op papier gezet moeten worden. Ik moest er zelfs cursussen voor volgen. De aardigheid is er langzamerhand af gegaan."
    Hij is niet de enige veetransporteur in de regio die ermee gestopt is. Velen gingen hem al voor en momenteel is er bijna geen veewagen in Noord-Groningen meer te vinden. In de glorietijd had ieder dorp wel een of meerdere veetransporteurs.

    Bijzondere vrachtjes heeft Tamme Knol in al die jaren wel gehad. Zoals de keer dat hij zich in de Eemshaven moest melden. ,,Daar arriveerde het Russisch Staatscircus. Die waren meegereisd op een autoboot vol met Lada's. Wij moesten twee kamelen vervoeren. De eerste rit was naar Apeldoorn. Daar moesten we heel lang wachten omdat de hokken eerst moesten komen en ook nog opgebouwd moesten worden. Later hebben we ze ook nog naar Thialf en naar het Sportpaleis in Antwerpen gebracht. Daar is het hele circus uiteindelijk weer verscheept." Waren kamelen de grootste dieren die in een veetrailer van Knol hebben gestaan, honden waren de kleinste viervoeters die meegenomen zijn. Het waren de meest beruchte honden uit Noord-Groningen, namelijk die van Joke Ottenhof uit Zuidwolde. Aanvankelijk was het de bedoeling om al haar honden uit Zuidwolde weg te halen, maar die bleken de nacht vantevoren na blijkbaar een anonieme tip weggehaald te zijn. Knol: ,,Vervolgens hebben ze ontdekt dat ze in Hellum zaten en toen zijn de honden daar weggehaald. Dat was een hele toestand met zelfs de ME erbij. Uiteindelijk kreeg de Doodstilster veerijder zestig honden mee die in diverse asiels in heel Nederland werden afgeleverd. ,,Ik kwam zelfs in Venlo en Eindhoven terecht. Die dag speelde PSV voor de Europa- cup en al die supporters op straat keken raar op toen er opeens een veewagen langskwam met allemaal blaffende honden en uitstekende pootjes. Ik heb later nog een telefoontje gehad van Joke Ottenhof. Ze bood me duizend gulden om weer terug te gaan en de honden terug te halen omdat ik precies wist waar de beesten zaten. Maar dat heb ik afgewezen, zelfs als ze me tienduizend had geboden. Vervolgens heeft ze iemand anders gevonden die het wel heeft gedaan." In al die jaren ging Tamme Knol met veel plezier de veemarkten van Groningen en Leeuwarden af. Op de terugweg werd er geregeld slachtvee meegenomen voor de slagers in de regio die dan wekelijks verse karbonaadjes en worst konden leveren. Ook dat werd echter steeds minder. Van de veemarkten in Groningen weet Tamme Knol nog goed dat er zoveel vee werd aangeboden dat de dieren aan de buitenkant aan de hekken werden vastgebonden. "En als er dan eentje ontsnapte, dan was het weer paniek in de stad", lacht hij.
    Ook bij hem zelf ging het wel eens mis met het overladen. ,,Een keer sprong er een koe over het hek in Garrelsweer. Die stond bij mensen in de tuin, haha. En dan? Ja, weer vangen, he?"
    Ook werd er in Doodstil wel vee overgeladen. Die koeien mochten even in het weiland naast de boerderij grazen. ,,Maar die waren blijkbaar geen sloten of wat gewend. Ze sprongen achter elkaar het Boterdiep in. De brandweer erbij? Welnee, een touw om de kop en de vrachtwagen ervoor. Ze waren er zo weer uit."
    Ook heeft de Doodstilster wel eens een vrachtje onder politiebegeleiding vervoerd. ,,Dat ging om Ierse paarden en de eigenaars waren als de dood voor een IRA-aanslag. We kregen agenten mee tot aan de grens met België. Daar keerden ze om en moesten we het zelf verder maar uitzoeken."
    Een enkele keer was de vracht beperkt tot een merrie of een koe die gedekt moest worden. ,,Mijn eerste rit alleen was met een merrie die gedekt moest worden in Donderen. Ook ging ik eens met een koe naar Sint Annaparochie. Die stier was echter zo lui als wat. Die moest zoveel koeien dekken dat hij er geen zin meer in had. Toen moesten we lang wachten..."
    Het rijden bij nacht en ontij en zelfs op feestdagen is er voor de veetransporteur in ruste nu niet meer bij. Er is nu meer tijd voor de zes kleinkinderen en voor zelfs misschien nog eens een vakantie. Want dat schoot er al die jaren wel bij in.

  • Dagblad van het Noorden, 27 januari 2007,

  • Dagblad van het Noorden, 3 mei 2007,

  • Dagblad van het Noorden, 15 juli 2008,

  • Dagblad van het Noorden, 17 juli 2008,

  • Dagblad van het Noorden, 7 augustus 2008,

  • Dagblad van het Noorden 11 augustus 2008



    Alle inwoners Doodstil krijgen 'Doodstil' cadeau

    Doodstil klinkt spannend.
    Het kleine dorp naast Uithuiz-
    en is verre van spannend,
    maar de plaatsnaam doet
    anders vermoeden. Schrijver
    Bies van Ede (51) uit Haarlem
    heeft zijn nieuwste boek
    Doodstil getiteld.

    Door Marijke Brouwer

    Wat vindt u van het plaatsje
    Doodstil?
    Ik ben er nooit geweest, want
    ik had geen tijd om helemaal
    vanuit Haarlem naar Doodstil
    te reizen. Ik moest dit boek in
    drie maanden schrijven, van-
    daar. Bovendien verwacht ik
    niet er veel anders aan te tref-
    fen dan in een klein dorpje in
    Noord-Holland."

    Maar uw nieuwste boek heet
    Doodstil!
    "Ja, klopt. Ik wilde een bandje
    in mijn verhaal Doodstil noe-
    men, maar in het echt bestaat
    er al een band die zo heet. Dus
    toen heb ik de band Tranendal
    genoemd en het boek de titel
    Doodstil gegeven."


    Waar gaat uw verhaal over?

    "Ik wilde iets doen met dat hiv-

    schandaal in Groningen. Ter-
    wijl ik zat te schrijven, gebeur-
    de er van alles wat ik erbij kon
    betrekken. Het is een thriller."

    Wat vindt u ervan, schrijver te
    zijn?
    "Het leukste wat er is. Gewoon
    gaan zitten en een stukje
    schrijven."

    Is het niet moeilijk om steeds wat nieuws te verzinnen?
    "Je verzint nooit wat nieuws.
    Alles is al een keer geschreven,
    alleen nog niet door mij."

    Hoe bent u schrijver geworden?
    "Ik debuteerde op mijn negen-tiende met een dichtbundel.
    Tja, hoe gaat dat…Je kan geen
    meisjes krijgen dus dan ga je
    gedichten schrijven. Over lief- desnarigheid. Haha."

    Doodstil verschijnt in een oplage van vijfduizend stuks, maar 153 gaan er gratis weg. Vertel!
    "Klopt. De 153 inwoners van
    Doodstil krijgen een gratis
    exemplaar. Dat kan via de web-
    site www.doodstil-hetboek.nl.
    Daar is ook een lied over Dood-
    stil te vinden."

    En wat wordt uw volgende klus?
    "Ik ben bezig met een kinderboek
    waarin Sinterklaas de
    hoofdrol speelt. Daarna begin
    ik aan een echte literaire roman."

  • Dagblad van het Noorden 22 november 2008

    Doodstil leest huis aan huis 'Doodstil'


    foto's: DvhN/Duncan Wijting

    In het boek Doodstil wordt het dorp Doodstil vaak genoemd, maar het boek heeft niets met Doodstil te maken.

    Een thriller met de titel
    Doodstil. Ondertussen heeft
    vrijwel elk huishouden in
    Doodstil een Doodstil in huis.

    Door Marijke Brouwer

    DOODSTIL - Op het nachtkast-
    je, in de kast, in de venster-
    bank of achteloos op de keu- kentafel: het boek Doodstil ligt
    ergens in bijna alle 42 huizen
    die Doodstil rijk is. Op elk
    adres arriveerde een brief van
    de uitgeverij waarin stond ge- schreven dat de thriller speci-
    aal voor hen gratis was af te ha-
    len bij boek- en kantoorvak-
    handel Venema in Uithuizen.
    Op twee na togen alle huishou-
    dens naar de boekhandel. Ten-
    slotte verschijnt er niet elke
    week een boek dat als titel de
    naam van je dorp draagt.
    Dorpsvereniging Doodstil
    Springlevend nodigde schrij-
    ver Bies van Ede uit op de
    buurtbarbecue, maar hij liet
    verstek gaan. "Ik hou niet van
    barbecueën, het was slecht
    weer en ik vond het te ver
    weg", zegt Van Ede uit Haar-
    lem, die nimmer in het dorp is
    geweest, ook niet ter voorbe-
    reiding op zijn thriller. "Ik heb
    die uitnodiging voor de barbe-
    cue gehad en verder bleef het
    doodstil", zegt Van Ede, die
    werkt aan een nieuw boek.

     
     Geert Kaap (72)

    Is voorzitter van Dorpsvereni-
    ging Doodstil Springlevend. Is
    niet zo’n lezer. Althans, niet
    van boeken of romans of thril-
    lers. Verslindt wel kranten.
    Toog naar de boekhandel voor
    Doodstil, maar heeft er nog niet
    in gelezen. Gaat dat nog doen.
    Echt. Zijn vrouw Trijn gaat het
    ook nog lezen. Heeft al van mededorpsgenoten
    gehoord dat
    het boek evengoed Spijk had
    kunnen heten of Roodeschool,
    want er is nauwelijks iets ty-
    pisch Doodstils aan.

     


     Wilma Piersma (44)

     

    Vist het boek van de slaapka-
    mer van haar zoon die er een
    boekverslag van heeft ge-
    maakt voor school. Heeft het
    zelf gedeeltelijk gelezen, de
    rest komt nog. Houdt wel van
    de manier van schrijven, doet
    haar denken aan de stijl van
    Henning Mankell. Raadt lief-
    hebbers van de streekroman
    Doodstil sterk af, want het boek
    heeft niets met het dorp Dood-
    stil te maken. Vindt het grap-
    pig dat haar dorp zo graag
    wordt vernoemd.





     Grace Baijens (67)


    Vindt het boek er leuk uitzien.
    Een leuke geste. Dat was het
    qua positieve berichten. Vindt
    het hele boek geen fluit aan,
    noemt het taalgebruik agres-
    sief, de inhoud goedkoop.
    Heeft het met moeite van a tot
    z gelezen. Noemt Doodstil ni- veauloos. Vindt het totaal niet
    haar verhaal. Evenmin van
    haar man. Die begon er welis-
    waar in, maar legde het al snel
    terzijde. Weet zeker dat deze
    thriller nooit een bestseller zal
    worden.


     Alfred Molenkamp (35)

    Is vrachtwagenchauffeur en
    kraanmachinist. Heeft het
    boek meteen paraat. Heeft er
    tot nu toe nog geen letter in ge- lezen. Heeft ook niet veel tijd
    om erover te praten, want
    moet weg. Wil het boek abso-
    luut gaan lezen. Ligt in de be- doeling. Leest zich geen slag in
    de rondte. Vindt Doodstil een
    mooie boektitel. Woont nog
    niet erg lang in Doodstil.
    Hoopt dat ongetwijfeld wel te
    doen. Zeker nu er een boek
    naar vernoemd is.


     Hennie Smit (48)

    Had Doodstil nooit gelezen als
    het niet Doodstil had geheten.
    Houdt niet van fantasiewereld
    en onwerkelijkheid. Houdt al
    helemaal niet van grof taalge-
    bruik dat in de thriller tot ver- velens toe terug komt. Zegt dat
    het boek niet klopt. Doodstil- sterweg wordt tig keer ge-
    noemd, terwijl die weg niet be- staat. Las het helemaal uit.
    Vindt het leuk om eens iets ge-  lezen te hebben wat ze niet
    leuk vindt. Had het boek an-
    ders geleend bij de bieb.

  • Dagblad van het Noorden 25 november 2008

    Van Aalsum tot Zuurdijk, van Doodstil tot Doezum


    Foto: Willem Friedrich
    over de oorsprong van de naam Doodstil wordt al lang gespeculeerd.

    Van Aalsum tot Zuurdijk, van Doodstil tot Hongerige Wolf.
    Ruim 400 buurtschappen, dorpen en steden in de provincie Groningen zijn vanaf nu te vinden in een fascinerend, 640 pagina's tellend boek. Het is niet alleen bedoeld als ontdekkings- reis voor Groningers in de eigen omgeving. Groningen, Stad en Ommeland - dorpen - plaatsen - gehuchten wil ook toeristen van elders boeien met uitleg over de historie en het karakter van de talrijke plaatsen in Groninger- land


    Door Bouwe van Norden

    Ook de recente geschiedenis wordt in het met meer dan 1500 kleuren- foto's geïllustreede naslagwerk in beknopte vorm opgelepeld. Zo wordt over het ten noorden van Ganzedijk gelegen gehucht Hongerige Wolf vermeld dat Richard Klinkhamer er - evenals veel andere kunstenaars - lange tijd heeft gewoond. Een ijzingwekkend sujet, dat in de gevangenis belandde wegens de moord op zijn vrouw en over zijn gruweldaad tot ontsteltenis van vele het boek Woensdag, gehaktdag schreef.


    De herkomst van de naam Hongerige Wolf hebben de auteurs van Groningen, Stad en Ommeland, de historici Albert Buursma uit Groningen en Marina van der Ploeg uit Tolbert, niet

    kunnen achterhalen. Ze melden alleen dat de Hoofdweg en één van de woningen deze boeiende naam ook dragen. In het Oldambt (aan het Hoofdkanaal van Reiderland) is overigens nog een nederzetting die Hongerige Wolf
    heet. De herkomst van de naam van deze plaats is wel bekend. Die werd ontleent aan een herberg, Hongerige Wolf genaamd.
      Het boek vol gehuchten, dorpen en steden leent zich voor aangenaam geblader. Een register waarin alle plaatsen op alfabetische volgorde staan, maakt het mogelijk snel iets op te zoeken. Buursema en Van der Ploeg: "Voor het eerst zijn voor een breed publiek de zeer uiteenlopende geschiedenissen van Groninger plaatsen gebundeld. Dit boek biedt een handreiking om even ergens stil te staan, te genieten en te ontdekken. Zo kuier je op een andere manier door dorpen, straatjes en het landschap.
      Op een kaart is te vinden waar de beschreven plaatsen liggen. Deze nieuwe uitgave wordt ondersteund door een via www.groningengids.nl te bereiken website. De foto's zijn gemaakt door Willem Friedrich uit Winschoten.


    Profiel in Bedum heeft 'Groningen, Stad en Ommeland' uitgebracht. De uitgeverij noemt het haar 'allergroningste Groningenboek'. Het helemaal in kleur gedrukte, ingebonden boek kost 29,50 euro (ISBN 978 90 5294). Bestellen kan onder meer via www.profiel.nl
    .

     

    Doodstil blijft fascineren

    Over de oorsprong van de naam Doodstil wordt al lang gespecu- leerd. Een van de verklaringen is dat in dit gehucht aan het Boterdiep tussen Uithuizen en Zandeweer ooit op weg naar de begraafplaats een lijkkist overboord sloeg op de veerpont. Daarop zou een brug ('til' in het Gronings) voor de doden (voor de gang naar het kerkhof) zijn gebouwd: de 'Doods-til'. De schrijvers van het Groninger plaatsen boek stellen echter dat het waarschijnlijker is dat Doodstil

    een verbastering is van de naam van ene Doede of Dode ('Doedes til'). Een sieraad voor Doodstil is de Jugendstilvilla (1916) aan de Barmerweg.
      In het plaatsje met de fascinerende naam voltrok zich in 1837 een drama. Okke Kluin uit Kantens vermoordde de weduwe Marijke Arends Taaisma en roofde haar geld. De onverlaat werd gepakt en in stad Groningen opgehangen. Hij was de laatste inwoner van de provincie die aan de galg stierf.

     

    Doezum was moerassig

    De naam van het dorp Doezum in het Westerkwartier is afgeleid van dous of douze. Dat betekent moe- rassige wildernis of verblijfplaats.
      De plaats ligt op een zandrug, die boven het veenmoeras uitstak. In Doezum is in de twaalfde eeuw een tufstenen kerk in romaanse stijl gebouwd. Verteld wordt ook over de vroegere poldermolen

    Bombay uit 1872. De onttakelde romp werd in 1998 omgebouwd tot een bijzonder woonhuis.
      Het westelijk van Doezum gelegen Peebos ('bos van Pebe' red.) was vroeger een wilde en ruige streek. Tegenwoordig is het natuurgebied.
      In Doezum wonen nu zo'n 1100 mensen.