donderdag, augustus 17, 2017

Hier vindt u allerlei artikelen waarin over Doodstil geschreven is en die verschenen zijn in nieuwsbladen vanaf 2000 tot 2005

  • Nieuwsblad van het Noorden, 08 januari 2000,

    DIT'N EN DAT'N

    BLOEDSERIEUS
    Vorige week berichtten wij u al bij de bekendmaking van de Mannen van
    het Jaar dat de Vereniging Dorpsbelangen Beerta ook in 2000 de strijd
    voor de leefbaarheid van het dorp keihard voortzet.
    Nou, het jaar was nog maar nauwelijks begonnen of het eerste protest
    was een feit Onder het plaatsnaambord Beerta werd het bord van
    Doodstil bevestigd. Want de Beertsters zijn bang dat hun dorp na het
    verdwijnen van de welzijnsvoorzieningen inderdaad’doodstil’ wordt.
    Zoals bekend bestaat er een gemeentelijk plan om alle onderwijs sport-
    en welzijnsvoorzieningen uit Beerta over te plaatsen naar een centraal
    complex in het buurdorp Finsterwolde. En dat zien ze in Beerta in
    overgrote meerderheid niet zitten De actiegroep heeft het bord
    overigens op volkomen legale wijzevan de gemeente Eemsmond,waar
    Doodstil in ligt geleend. De naam Doodstil heeft trouwens niets te maken met de betekenis die ze er in Beerta aan geven. Doodstil betekent de brug (til) van Doods.
    Een ludieke actie? Jazeker maar tegelijkertijd ook bloedserieus.
    Februari is de maand van de waarheid Dan beslist de Reiderlander politiek wat er gaat gebeuren. (hk)


    Beerta Doodstil? © NVHN / Han de Graaf

  • Nieuwsblad van het Noorden, 08 januari 2000,

  • Nieuwsblad van het Noorden, 07 maart 2000,

  • Nieuwsblad van het Noorden, 14 maart 2000,


    © NVHN / Wladimir van der Burgh

    Het Boterdiep wordt bij Uithuizen een stukje omgelegd De waterloop moet opzij om plaats te maken voor een rotonde in de
    Trekweg Deze komt bij de graansilo op de plek waar de nieuwe rondweg om Zandeweer aansluit op het traject tussen Doodstil
    stil en Uithuizen Aan de overkant van het Boterdiep gaapt nu een groot gat Als de damwand wordt weggehaald zal dit zich
    vullen met water Maar eerst wordt de fundering voor de nieuwe brug over het Boterdiep geslagen In de weg komt een tweede brug over de
    Meedstermaar. Wethouder Anne Tiekstra van de gemeente Eemsmond verwacht dat de klus in november is geklaard.
    Inwoners van Zandeweer en Doodstil hebben lang moeten wachten op de aanleg van de nieuwe rondweg. De weg had er volgens de allereerste planning in 1997 al moeten liggen. Onder meer door problemen met de grondaankoop heeft de aanleg vertraging opgelopen

  • Nieuwsblad van het Noorden, 02 mei 2000,

    Reclamebureaus maken ruzie over televisiespotje Doodstil

    Van onze verslaggeefster
    INA REITZEMA

     Groningen - Het bekende televisiespotje van Ben Nederland (mobiele telefonie) met het Groninger dorpje Doodstil in de hoofdrol, is inzet van een kort geding geworden. Reclamebureau Unicom in Groningen heeft Ben Nederland en diens reclamebureau KesselsKramer in Amsterdam voor de rechter gedaagd, omdat het concept ’gepikt’ zou zijn van het Groninger bureau.
    Het plaatsnaambordje bij de entree van het dorp Doodstil spreekt kennelijk tot de verbeelding van de communicatiebranche. Unicom heeft vorig jaar voor zichzelf een bedrijfscampagne rond het naambordje ontwikkeld. Er werd een brochure gemaakt en er is uitgebreid geadverteerd in het Nieuwsblad van het Noorden en in magazines op internet en dergelijke.
    In de (foto)campagne prijzen twee directieleden Erich en Henk van Lohuizen, bij het plaatsnaambordje naambordje van Doodstil Unicom aan ’Er is één plaats waar het woord doodstil niet bestaat . . ’
    "Met andere woorden als u er een hekel aan heeft dat het doodstil is wij zorgen voor acie binnen uw bedrijf’, verklaart mededirecteur Petra Verweij van Unicom de reclameactie.


    De Unicom-directeuren Elrich en Henk van Lohuizen
    zijn trots op ’hun’ Doodstil

    Pagina 3: Unicom dreigt met dwangsom van f 100.000,- per overtreding

  • Nieuwsblad van het Noorden, 02 mei 2000,

    Unicom dreigt met dwangsom van
    f 100.000 per overtreding

    Vervolg van pagina 1

    Groningen - En dat is nu volgens haar ook de achterliggende boodschap van de landelijke reclamecampagne die Ben onlangs op televisie begon.
    Het door Unicom uitgedachte ’format’ is overgenomen, zo is de overtuiging van het Groninger reclame-bureau KesselsKramer mag de tv-spot dan in een iets ander jasje hebben gestoken -met twee bellende boertjes bij het naambord-, het idee komt op hetzelfde neer, stelt Unicom.
      "We krijgen veel reacties van klanten die denken dat wij die reclame voor Ben hebben gemaakt, en hetzelfde concept twee keer gebruiken. Wat dus nooit zal gebeuren! Ben zegt geen overeenkomst te zien alleen het bordje van Doodstil, maar heel veel mensen leggen de link met onze campagne," aldus Petra Verweij.
    Volgens de Groninger advocaat mr. E. Maas door Unicom in de arm genomen ontkennen Ben en KesselsKramer de beschuldiging in alle toonaarden
     "Ze beweren dat ze de campagne zelf hebben verzonnen." Unicom neemt geen genoegen met die verklaring, en mr. Maas heeft inmiddels een kort geding aangevraagd. De zaak dient op 11 mei voor de Groninger rechtbank. Het reclamebureau eist dat Ben onmiddellijk staakt met het uitzenden van de reclame op straffe van een dwangsom van 100.000 gulden per overtreding.
    Ben Nederland voelt er niets voor de tv-spot in te trekken. "Wij zijn overtuigd van ons gelijk", zegt woordvoerder H. van der Heiden van het concern. "De enige overeenkomst die ik zie is dat zowel wij als zij toevallig het gemeentebord van Doodstil gebruiken." Van der Heiden zegt dat al een week lang vergeefs geprobeerd is contact te krijgen met de advocaat van Unicom. "Heel jammer dat ze nu al een kort geding hebben aangevraagd."

  • Nieuwsblad van het Noorden, 12 mei 2000,

    Ben: Doodstil reclame geen plagiaat

    Van onze verslaggever
    PETER BLOM

     Groningen - Het kort geding dat het Groninger reclamebureau Unicom heeft aangespannen omdat zijn campagne met het plaatsnaambord Doodstil zou worden geplagieerd, levert wellicht een grotere bijdrage aan de eigen naamsbekendheid dan de ’misbruikte’ campagne zelf. In het gezelschap van diverse journalisten en een cameraman mocht mr. E. Maas gistermorgen aan de Groninger rechter mr. T.R. Hidma namens Unicom vertellen waarom volgens hem de vermeende nabootsers, telefonie-aanbieder Ben Nederland en de maker van het gewraakte tv-spotje met ook al een Doodstil-bord, reclamebureau KesselsKramer volledig in de fout zijn gegaan.
    Na de vertoning van het komische spotje - twee ’boertjes’ communiceren naast het plaatsnaambord zwijgend over Ben, met behulp van tekstbordjes - betoogde mr. Maas dat zoiets niet langer op Nederlandse schermen mag komen, aangezien de Unicom-campagne nu dreigt te verwateren en de verwarring kan toeslaan. Unicom profileert zich sinds vorig jaar met gedrukt materiaal voorzien van een foto van het Doodstil-bord plus twee ’broertjes’ te weten de eigen directeuren Erich en Henk van Lohuizen. Daarbij staan dan leuzen als ’Er is één plaats waar het woord doodstil niet bestaat . . !
    Dat Ben nu ook met Doodstil aan de haal gaat bewijst volgens Maas dat er bij hun reclamemakers onvoldoende creativiteit in huis is dat er van anderen gepikt moet worden. Dit blijk van onzorgvuldigheid ten opzichte van het door Unicom gecreëerde ’format’ en de uitwerking daarvan in beeld en tekst zou een onrechtmatige daad zijn, in strijd met de auteurswet. Vandaar het dringende verzoek om een verbod op verdere uitzending van de spot met een dwangsom van een ton per keer.
    Dat beroep op de auteurswet is niet terecht, meende Maas’ opponent mr. M.G.R. van Gardingen. De feitelijke toepassing van die wet zou zodanig zijn dat reeds bij de geringste afwijking of eigen uitwerking van het basis-idee, sprake zou zijn van een nieuwe eigen vormgeving
    waartegen niet kan worden opgetreden
    getreden. Bovendien: de makers van de spot kenden het Unicom -materiaal niet eens aldus mr. Van Gardingen.
    Op hun verzoek selecteerde de Infogroep Bevolking van het CBS twee ludieke plaatsnamen: die van Doodstil en die van - het toevallig redelijk nabijgelegen - Hongerige Wolf. Daarmee is men aan de slag gegaan. Bovendien zijn onder andere de uitwerking van het idee en de beoogde doelgroepen volgens de Ben-raadsman zó verschillend dat ’van enige nabootsing niet kan worden gesproken’.
    Rechter mr. Hidma doet 23 mei uitspraak.

  • Nieuwsblad van het Noorden, 23 mei 2000,

  • Nieuwsblad van het Noorden, 11 juli 2000,

  • de Volkskrant, 23 juni 2001,

    Doodstil: een woon- en slaapdorpje

    tekst Sietse van der Hoek

    In hoog tempo is Nederland op weg een land te worden zonder boeren, een 'ontboerde natie'. Sietse van der Hoek besluit vandaag zijn reportageserie over deze ontwikkeling....

     Van het meest gefotografeerde plaatsnaambord van Nederland tot de brug is het 163 meter. Een vrouw op de fiets, een kruising, een grote, groene John Deere-tractor, wind in de bomen, Doodstil: 43 huizen, 120 inwoners, een bushalte.

    'Maar de bus komt toch niet', zegt Annie van de Brug. Ze is naar buiten komen lopen om te vragen wat de vreemdeling belieft en ze heet in het echt Annie van der Veen. Zij draait al meer dan 25 jaar de brug over het Boterdiep en vandaag al twee keer. 'Alleen nog voor plezierbootjes, hè.'

    Ja vroeger, dat wil zeggen, een half mensenleven geleden was het een leven van jewelste in Doodstil. Voorheen een landbouwdorpje, maar daar weet Meinardi veel meer van, en die woont op nummer 6. Hier geboren, altijd boer geweest hier, nu bijna 80 maar goed bij de tijd. Hij was ook de oprichter en eerste voorzitter van de buurtvereniging, en weet je hoe die heet?

    'Springlevend.'

    Meinardi zit in huis met een zeer been: de kniebanden verdraaid bij het voetballen. Hij is de amateur-historicus van het dorp dat eigenlijk geen dorp is maar een 'streekje' bij Zandeweer, waar hij regelmatig over schrijft in het blaadje van de buurtvereniging.

    Praktisch het hele dorp was op de een of andere manier betrokken bij het werk op de boerderijen. Als knecht: de meeste boeren hadden drie tot zes vaste arbeiders; als meid bij de boerin in het voorhuis; als losse seizoenarbeider bij de oogst van het graan en de suikerbieten. Ze werkten na de zomer op de dorsmachine. Of bij het laden van bieten en het koren op de schepen voor transport naar Groningen. Druk was het toen op het Boterdiep.

    Doodstil had bij de brug een eigen haventje met een laadplaats en ligplaats voor de korenschepen. Turfschipper Dijkema loste er ettelijke vrachten per jaar, die met paard en wagen werden rondgebracht door Compaan, de grootvader van groentenexpediteur Dick Com paan.

    Alles gebeurde met de hand. Afhankelijk van de oppervlakte land varieerde het aantal paarden op de boerderij van twee tot twaalf. Op elke twee paarden werkte één paardenknecht. Bijna alle bouwboeren - zo heten hier de boeren die tarwe, gerst, suikerbieten, koolzaad, karwij, aardappelen, vlas verbouwden - hadden ook nog een beetje koeien en schapen, en daar zorgde de voerknecht voor.

    Was het heel druk in de oogsttijd, dan hielpen ook de middenstanders, van wie er in Zandeweer en Doodstil toen een heleboel waren: tien kruideniers, drie bakkers, vijf kappers, twee schoenmakers, vier caféhouders, et cetera. Bij het afspreken van avondlijke visites (aov'ndpraot'n op z'n Gronings, avondpraten, alleen in de winter) en vergaderingen hield men rekening met volle maan; straatverlichting was er nog niet.

    En nu?

    Nu is Doodstil een dorpje als elk ander dorpje op het platteland: doodstil. Een woon- en slaapdorpje voor de meeste inwoners, een suburb als een buitenwijk van de grote stad, een Vinexwijk, Amstel veen. 's Ochtends en 's avonds was het er tussen het plaatsnaambordje en de brug jarenlang druk van auto's, drieduizend per dag, van mensen die naar en van hun werk ver weg gingen. Een nieuwe rondweg heeft de forensen uit andere dorpjes omgeleid en nu is het langs het Boterdiep in Doodstil de hele dag rustig.

    Als er nou es geen buurtvereniging zou zijn geweest - die een zomerse barbecue organiseert en sjoelen om het kampioenschap van Doodstil en neut'n schait'n op tweede paasdag en de tuinverlichting tijdens de Groninger Week - dan gebeurde er helemaal niets meer in Dood stil. Behalve in strenge winters, want dan schaatsen ze in de Noorder Rondrit, een klassieker van 150 kilometer, over het Boter diep twee keer door Doodstil. Dat is ongeveer het enige dat onveranderd is gebleven.

    Een half leven geleden begonnen de dorpen hun agrarische functionaliteit te verliezen en nu schrijven bestuurders in beleidsnotities dat hun gemeente is getransformeerd tot woongemeente, waarin ook kapitaalkrachtige stedelingen zich vestigen. Met als gevolg dat 'de tolerantie voor de agrarische bedrijfsvoering, die in het gebied zelf altijd als vanzelfsprekend gold, afneemt omdat de "nieuwe buren" er vaak niet in geïnteresseerd zijn en verweer voeren tegen effecten van agrarische bedrijfsvoering die zij als ongewenst beschouwen'. Dat kan de lucht van koeien zijn, maar ook het ochtendlijk gekraai van een haan.

    De bus, een busje, komt alleen nog naar Doodstil als je hebt gebeld. Nummer 16 aan de Trekweg langs het Boterdiep, een voormalige arbeiderswoning, staat te koop voor fl.289.000,-. Aan de overkant van het daip woont in lange weekeinden en vakantietijd een Duits gezin. Het installatiebedrijf Bakker (gas, water, sanitair, hi-fi-sterreo) is nog de enige middenstander in Doodstil.

    Aan de weg naar Zandeweer en aan die naar Kantens staan boerderijen. Typische Noord-Groninger akkerbouwboerderijen, waarvan de Hoijkinga-heerd een schitterend voorbeeld is: de kont gekeerd naar de weg, een dubbele kont want twee grote schuren, met daarvoor een luisterrijk woonhuis dat uitkijkt over het graanland naar waar het Wad moet zijn. De boer is zelf zijn enige arbeider, met een eigen machinepark en dat van de loonwerker in oogsttijd. Maar de erven van de boerderijen zien er, heel kenmerkend voor dit klassieke Noord -Groninger boerenland, nog net zo schoon en verzorgd uit als in de tijd dat arbeiders goedkoop waren.

    En Doodstil, die naam?

    Iedere Groninger weet dat til een brug is, een hoge brug, die er ook was bij die kruising over het Boterdiep. Een doods-til, volgens sommigen, omdat die lag op de weg naar de begraafplaats. Er zou eens een droeve stoet met doodskist en al doorheen gezakt zijn. Waar schijnlijker is dat bij dat bruggetje een zekere Doede gewoond heeft, die voor de landjonker op de nabije Menkemaborg (Uithuizen) tol inde bij die brug, zodat men sprak over Doede's til, wat Doodstil werd.

  • Nieuwsblad van het Noorden, 14 oktober 2000,

  • Ommelander Courant 4 april 2002

    Neut'n schait'n in Doodstil


    De Doodstilsters belagen de noten

    DOODSTIL - Buurtvereniging Springlevend uit Doodstil organiseerde op de morgen van tweede paasdag wedstrij- den neut'n schait'n in de boerderij van familie Joh. Smits.

    Deze traditionele activiteit stond voor het negende achtereenvolgende jaar op het programma. De belangstelling was enorm want maar liefst 66 'schaiters' waren van de partij en streden met overgave om de prijzen. Er waren wel wat missers maar menigeen wist er wel raad mee en mikte de juiste noten uit het rijtje.

    Grote Opkomst


    De spanning was om te snijden en er werd dan ook met klamme handen gewacht op het moment dat Springlevend-voorzitter Geert Kaap de prijswinnaars bekend maakte.


    Hij liet eerst weten bijzonder tevreden te zijn over de grote opkomst en bedankte vervolgens de familie Smits voor de genoten gastvrijheid. Daarna maakte hij de onderstaande uitslagen bekend.


    Jeugd: 1. Esther Schipper, 2. Hes- ter Willemsen, 3. Nicole Bronts.
    Senioren: 1. Menno Norden, 2. Hilde van Heuveln, 3. John van Lienden, 4. Henk Bayens.

  • Nieuwsblad van het Noorden, 28 januari 2002,

    Maak openstelling Trekweg voor autoverkeer ongedaan

    Rottum - De openstelling van de Trekweg tussen Rottum en
    Doodstil voor gemotoriseerd verkeer moet ongedaan worden gemaakt Dat vindt B. H. Lanjouw uit Rottum. In een
    brief aan de gemeente Eemsmond dringt hij er op aan auto’s weer van deze route te verbannen
    Alleen voor de wagens van aanwonenden mag wat hem betreft een uitzondering worden gemaakt De algehele
    openstelling voor motorverkeer die enkele weken geledenvan kracht werd noemt Lanjouw ’zeer gevaarlijk’
    De Trekweg is volgens de Rottumer al tientallen jaren vrijwel alleen in gebruik voor lokaal fietsverkeer Voorts dient de weg als een recreatieve
    wandelen en fietsroute. Daarop is de inrichting van deze route - ’met slechts een smal geasfalteerd spoor’ - ook afgestemd aldus Lanjouw. Tot
    voor kort waren trekkers de enige gemotoriseerde voertuigen die er incidenteel gebruik van mochten maken

    Opengesteld
    "Nu is de Trekweg zonder duidelijke reden opengesteld vooralle gemotoriseerd verkeer en zonder enige beperking. Men mag op dit smalle dijkje opeens 80 kilometer per uur rijden. Nog ernstiger is dat dit ook daadwerkelijk gebeurt. Voor fietsers wandelaars en de aanwonenden (en hun huisdieren) ontstaat daardoor een zeer gevaarlijke situatie Op zo’n vrijwel ongeasfalteerde weg verwacht je immers geen auto’s Bovendien zijn de bermen waarop fietsers en wandelaars zich moeten kunnen terugtrekken erg smal stelt Lanjouw.

    Inconsistent beleid
    Hij wil binnenkort ’graag door de gemeente worden geïnformeerd over haar merkwaardige inconsistente beleid’
    Hij doelt er op dat Eemsmond langs dit smalle halfverharde fietspad recent recreatieve voorzieningen (zoals zitbanken) heeft geplaatst en er vervolgens gemotoriseerd verkeer op toelaat

  • Nieuwsblad van het Noorden, 15 juni 2002,

  • Dagblad van het Noorden, 15 juni 2002,

  • Nieuwsblad van het Noorden, 15 juni 2002,

  • Dagblad van het Noorden 22 augustus 2002

    Innige samenwerking aan het eind van het Boterdiep

    Door Ellen Contant

    DOODSTIL - Aan het eind van
    het Boterdiep passeren boten
    als voorlaatste brug de enige
    brug in Doodstil die al 30 jaar
    bediend wordt door Annie
    van der Veen (53). In 1972
    kocht zij met haar man de
    boerderij aan de Trekweg pal
    bij de brug. "De vorige eigenaar
    naar van het huis bediende de
    brug en de provincie benaderde
    derde mij of ik belangstelling
    had om de nieuwe brugwachter
    ter te worden", vertelt Annie
    "In het begin kwam er nog
    beroepsvaart door het Boter-
    diep, zand- en grindschepen
    nu alleen plezierjachten",
    vervolgt de vrouwelijke brug-
    wachter. "Ik bedien deze en
    de volgende brug bij Zande-
    weer op vaste tijden, in totaal
    twaalf keer op een dag. " Bij de
    brug in Doodstil begint ook
    de samenwerking met de
    jachthaven van de water-
    sportvereniging Op ’t End
    De dienstdoende brug-
    wachter reikt een linnen tasje
    uit aan de passanten met
    daarin informatie over de
    jachthaven en het dorp, een
    plattegrond, een activiteiten-
    agenda, een heuse Groninger
    Koek en een sleutel van het
    havengebouwtje Zo kunnen
    gasten van de haven direct bij
    aankomst gebruik maken
    van de voorzieningen in de
    haven.
    Volgens vrijwillig haven-
    meester Klaas Dijkhuis (54) is
    deze service aan de passanten
    uniek "Ik heb dit jaar voor
    het eerst een gastenboek en
    daaruit blijkt wel dat het op
    prijs gesteld wordt. We hebben
    ben dit seizoen al 30 procent

    meer boten in de jachthaven
    gehad dan vorig jaar. Ik denk
    dat dat dankzij de mond-tot-
    mondreclame is", geeft Klaas
    aan.
    De havenmeester is twee
    jaar geleden begonnen in de
    jachthaven van Uithuizen en
    gaat erg ver in zijn service
    "Elke zaterdagavond ga ik
    rond met verse vis die ik zelf
    gevangen heb. Ik ben altijd
    zeevisser geweest en mag nog
    graag vissen als ik vrij ben
    Toen een echtpaar dat in de
    haven had gelegen wilde afre-
    kenen, merkten ze op dat de
    vis niet in rekening was ge-
    bracht. ’Die krijg je voor niks!
    ,’zei ik. Nu word ik al ’die ha-
    venmeester waar je vis krijgt’
    genoemd
      Annie draait de bruggen bij
    Doodstil en Zandeweer door
    de week in het vaarseizoen
    van 1 mei tot 1 oktober. ’s
    Weekends en als Annie vrij is
    neemt Foppe Feenstra (62)
    haar diensten over. "Toen ik
    begon moest ik nog op eigen
    kracht de draaibrug opendu-
    wen" memoreert Annie "Nu
    wordt de brug eerst ’in de vrij-
    loop’ gezet en vervolgens
    draai je met een zwengel de
    brug open", licht Foppe de
    huidige situatie toe.
    Na de laatste volautomati-
    sche brug in Zandeweer loopt
    het Boterdiep dood in Uithui-
    zen Met pal in het centrum
    "de noordelijkste jachthaven
    van Groningen binnen de
    dijk", weet havenmeester
    Klaas Dijkhuis



    Foto: Omke Oudeman
    Brugwachter Annie van der Veen zwengelt de brug in Doodstil open onder toezicht van haar collega-brugwachter Foppe Feenstra.

  • Dagblad van het Noorden 26 augustus 2002

    Plaatsnaamborden gewilde objecten

    Diefstal afgelopen door nieuwe constructie

    Door Ellen Contant

    UITHUIZEN/LEENS - Een
    plaatsnaambord van het dorp
    Doodstil is een gewild verza-
    melobject. Onlangs ver-
    dween er een zonder opgaaf
    van reden Doodstil heeft
    evenals de omliggende dor-
    pen Kantens en Rottum zo’n
    twee keer per jaar te maken
    met plaatsnaamborden die
    gestolen worden.
      De populariteit van een
    plaatsnaambord als dat van
    Doodstil valt te verklaren
    door de aantrekkelijkheid
    van de naam. Voor de namen
    Kantens en Rottum is de ver-
    klaring minder duidelijk.
    Plaatsnaamborden verdwij-
    nen meestal in het kader van
    stunts tijdens de jaarwisse-
    ling.
      Een nieuwe, zogenoemde
    portaalconstructie maakt
    dat de plaatsnaamborden in
    de toekomst veel moeilijker
    mee te nemen zijn "Doodstil
    heeft al zo’n nieuw bord en
    binnen twee maanden krijgt
    het dorp er nog eens twee".
    meldt woordvoerster Sandra
    Solleveld van de gemeente
    Eemsmond.
     "De verdwijning van de bor-

    den is niet de hoofdreden om
    de het nieuwe type te plaat-
    sen". benadrukt de woord-
    voerster.
     "Dat is meer het project
    Duurzaam Veilig in het kader
    waarvan we nu meerdere
    dorpskommen aan het herin-
    richten zijn De nieuwe, zoge-
    noemde komborden, geven
    meer reflectie. Dat komt de
    verkeersveiligheid ten
    goede."
      In de gemeente Delfzijl die
    zo’n 15 dorpen telt is het ver-
    dwijnen van plaatsnaambor-
    den volgens wethouder Jan
    Huisman geen structureel
    probleem. "Er wordt daarom
    ook geen administratie van
    bijgehouden."
    Bij gemeente De Marne
    meldt teamleider Gerard
    Leegte van gemeentewerken
    dat het weghalen van borden
    nauwelijks voorkomt. Leegte:
     "Met de gemeentelijke herin-
    deling in 1990 zijn sowieso
    alle borden vervangen. Vier
    afzonderlijke gemeenten gin.
    gen toen op in één nieuwe.
    Met oud en nieuw zijn als lu-
    dieke actie wel eens borden
    verwisseld. Toen heette Vier-
    huizen opeens Leens en an-
    dersom.

  • Ommelander Courant 16 juni 2003

    Klootschieten in Uithuizen


    Een van de deelnemers legt aan voor de worp.

    Het tweede onderdeel van de Sport Spel Week 2003 Uithui- zen, klootschieten, werd zondagmiddag gespeeld onder prima omstandigheden. De weergoden waren de organi- satie gunstig gezind en de deelnemers waren enthousiast.

    Ruim vijftig deelnemers, verdeeld over twaalf teams, verschenen om een uur aan de start bij de Arriva garage op bedrijventerrein Edama. Vanaf de start ging men via het Dingebospad naar de Talmaweg. Vandaar over de Oude Dijk en de Verlengde Dingeweg weer terug naar de Arriva-garage. Er werd telkens door twee teams tegen elkaar gespeeld, zodat er zes groepen mensen onderweg waren. De deelnemers waren vol lof over het parcours en hebben erg genoten van dit eenvoudige maar leuke spel.


    Het doel was om het genoemde parcours met zo weinig mogelijk worpen (schoten) met de kloot af te leggen. Ook al moest men vaak de kloot (een kunststof bal verzwaard met lood) uit het hoge gras of zelfs uit de sloot vissen, mocht dit de pret niet drukken.
    Rond de klok van vier uur waren alle teams terug bij het vertrekpunt en werd er nog nagepraat onder het genot van een hapje en drankje, begeleid door vrolijke muziek. Johanna Drent en Dick Stoppels maakten namens de organisatie bekend wie de prijzen hadden gewonnen.

    Geert Kaap bedankte op zijn beurt namens de deelnemers de organisatie voor een gezellige en sportieve middag. De eerste prijs ging naar Doodstil. Het zilver was voor Godlinze, terwijl het brons naar De Muldertjes ging.

  • Dagblad van het Noorden 23 januari 2004


    Is dit een droom? Of is dit echt? Het romaanse kerkje van Oldenzijl ligt als een baken van vertrouwen in het weidse landschap

    Doodstil in de kop van Groningen

    Een 'bijbelse' wandeling langs maren, kerkjes en (verdwenen) borgen

    Doodstil in Doodstil.
    Een cliché. Zeker, maar
    wel waar. Want in de
    kop van Groningen is
    het doodstil. En niet
    alleen in dit gehucht.
    Ook Oldenzijl ’slaapt’
    als een Frans dorpje.

    Door Cees Stolk

    Was het hier altijd zo stil?
    Misschien, misschien ook niet 0ldenzijl (zijl=sluis) lag ooit aan een sluis in de dijk en een sluis zorgde (t) altijd voor leven in de brouwerij.
    En het godshuis uit 1160 trok ongetwijfeld eeuw in eeuw uit velen aan. Ze gingen er ter kerke of zochten een veilig heenkomen op de wierde. Immers Nicolaas de beschermheilige van zeevarenden, naar wie dit kerkje is vernoemd waakte over de Oldenzijlsters.
    Het kerkje staat er nog fier als een baken van vertrouwen, en is, zo beweren kenners, uniek in zijn soort. Helaas de vrijstaande toren is in 1829 afgebroken, maar wat overbleef is een sieraad. Romaans van bouw en dat hoeft niet sober uit te pakken. De steenbakker van toen heeft zich naar hartelust kunnen uitleven. De halfronde apsis (=uitbouw) met zijn fraaie kapitelen is een juweeltje en roept herinneringen op aan romaanse kerkjes op het Spaanse platteland.
    Binnen ruikt het naar verse boen- was. Vader en zoon Klinkhamer hebben de kerkbanken flink inge- wreven. Het kerkje trekt liefhebbers van heinde en ver, zo blijkt uit het gastenboek. Een verre nazaat uit Canada schrijft dat zijn ’great grandparents’ omstreeks 1850 vanuit hier naar Chicago verhuisden. In zo’n godshuis verwacht  je minstens een orgel van formaat, een Schnitger of een Hinsz, maar nee, Oldenzijl hield het simpel en gaf de voorkeur aan een voor- zanger. Die voorzanger is niet meer, de organist moet zich nu behelpen met een pijporgel.
    Een bijbeltekst buiten (Jesaja 2 vers 3), gemetseld in de zuidmuur, moedigt de wandelaar aan verder te lopen: ’Komt laet ons opgaen tot den bergh des Heeren tot den Huyse des Godts Jakobs opdat Hy ons leere van Syne weegen ende dat wy wandelen in Syne paden’.
    Wat de boer van Iturea inderdaad
    gedaan moet hebben. Hij woonde zelf in Uithuizen en bezat over het Meedstermaar een boerderij, Die plek noemde hij Iturea, het land dat de bijbel aanduidt aan de overzijde van de Jordaan. Sinds de late Middeleeuwen dateert de verplichting voor degene die hier woont om aan de kerk van 0ldenzijl de huuropbrengst van één stuk land af te staan om een ’eeuwelijck brandende olielamp te voeden’.
    In deze weidse vlakte, nog niet verpest door hoogspannings- masten en/of windmolens is de stilte nog hoorbaar. Klaterend water uit gestaag stromende draineerbuizen is het enige geluid op deze vroege zondagochtend.
     

    Foto’s DvhN  Jan Zeeman

    Pittoresk straatbeeld van Zandeweer

    Wie Zandeweer binnenloopt ver- baast zich over de vele pittoreske
    woningen, vaak nog authentiek en opgeknapt in stijl en met smaak. Het dorp ademt een negentiende eeuwse sfeer uit en heeft zeker wat te bieden. Zoals (alweer) de kerk
    uit het eind van de 13de eeuw,
    waar Albertus Anthoni Hinsz in 1731 zijn eerste orgel bouwde voor de Nederlanden.
     Het orgel werd geschonken door de
    borgheer van Scheltkema en Nijen- stein. Een borg? Hier? In dit dorp van amper 600 inwoners een vlek op de kaart? Ja, hier, Zandeweer was in vroeger dagen een plaats van aanzien. Ooit bezat het dorp twee borgen, Scheltkema en Onnema niet de minste borgen want op oude tekeningen ogen zij voor- naam en stralen zelfs een tikkeltje grandeur uit. In die dagen
    behoorden de borgheren, die eeuw- en vredig naast elkaar woonden tot de (invloed)rijksten van de Omme- landen Invloedrijker in elk geval dat de Menkema’s uit Uithuizen Maar de geschiedenis is zoals Bredero al wist (’t Kan verkeeren) wreed en on- rechtvaardig. De borg Menkema overleefde de tijdgeest, Scheltkema en Onnema zijn tot op de laatste steen afgebroken de één in 1811 de ander in 1805. In die tijd verdwenen meer Groninger borgen onder de klei of het zand. Van de eertijds 200 borgen zijn er nog slechts 16 over.Op deze zonnige januaridag ligt Zandeweer nog te dutten.
    Geen mens, geen fiets, geen kat op
    straat. Alleen uit een enkele tuin- bouwkas kringelt rook omhoog. Het
    leven gaat ergens door. Drie nog actieve tuinders vormen in het dorp
    hun eigen Glazen Dorp. Zij pionier- en verder op de voor tuinbouw ideale zavelgrond.
    Ooit brachten zij tomaten, paprika’s
    en komkommers naar hun eigen
    veiling, Ons Belang, in 1919 opge- richt en in 1974 ter ziele gegaan.
     Aan het eind van deze ochtendwan- deling is Doodstil ontwaakt. Een kuierende autochtoon legt uit dat Doodstil minder bijzonder is dan menigeen denkt Doodstil= Dode’s til en til = brug en Dode of Doede = mansnaam.
     Spreek dus voortaan uit Doods-til
    en niet Dood-stil. Maar hoe je de klemtoon ook legt in de kop van Groningen is het alle dagen zondag.
      Doodstil dus.

  • Dagblad van het Noorden, 13 december 2004,